ADHD als een extra zintuig

Er-varen, je schip besturen in volle vaart.

Wat een gekke maatschappij leven wij toch in. Ik begrijp het soms niet allemaal. De mens kneedt en draait en tweakt en past zich constant aan aan zijn omgeving. En zijn omgeving aan zichzelf. De best-mogelijke samenwerking tussen lichaam en biotoop. Daar gaat het toch om? En bekeken vanuit het perspectief dat wij allemaal op deze aarde, samen met alle materie bijgevolg dus 1 groot wezen vormen, bestaande uit hoog- en laag-vibrerende atomen, is alles bijgevolg toch een moleculaire structuur? Iedereen. Alles. En alles met iedereen.

En dan heb je zo van de tijden waarin veel ADHD-kinderen of ADD-kinderen worden geboren. Kinderen die niet lijken te passen in de structuren van onze dagelijkse stramienen. Ze lijken concentratie-stoornissen te hebben. Of tonen afwijkend gedrag. Zegt de gevestigde wetenschap.  Maar waar halen zij hun begin-punt? Hoe normeren zij? Normeren zij aan de hand van ‘de gemiddelde Westerse mens? Of de Nederlander? Of normeren ze op een globaal vlak? Worden Afrikaanse en Tibetaanse, Aboriginal en Eskimo-levenswijzes even hard meegerekend in wat zij tot de ‘normale mens’ beschouwen? Of is normaal van hun perspectief zij die al jarenlang in ons ‘ systeem’ meedraaien?

Nu. Wanneer we de evolutie van dieren bestuderen, zoals bijvoorbeeld een apen-stam die een belangrijke shift ervaart in haar biotoop, dan zouden we het fascinerend vinden hoe bepaalde dieren, bepaalde sleutelfiguren in die stam ander, afwijkend of nieuw gedrag gaan vertonen. Heel snel komen wetenschappers tot de conclusie: “kijk hoe prachtig de natuur toch werkt! Evolutie van bewustzijn wordt direct in hun samenlevingsstructuur gereflecteerd door ander gedrag”.

Maar wanneer het gaat over mensen die net hetzelfde doen, dan gaan ze op zoek naar de oorzaken van die veranderingen in het lichaam van die persoon. We vinden een klein onderdeeltje in dat lichaam dat anders functioneert, en meteen denken we dat we het begrijpen. De afwijking moeten we nu dus aanpassen zodat dat lichaam weer gaat functioneren zoals de meeste lichamen doen.

“Stel je voor dat het waterstofatoom, toen hij het zuurstofatoom ontdekte, in plaats van de beste verhouding-verbinding en watermocule worden, op zoek ging naar de redenen waarom het zuurstofatoom anders was dan zichzelf? En het zuurstofatoom een kuur voorschreef om zich als waterstofatoom te gedragen. Wat zou er dan met evolutie gebeurd zijn?”

Ik bedoel, wat als we nu eens ophielden met afwijkingen te gaan zoeken bij mensen, maar eens heel concreet gingen zoeken naar hun sociale functie binnen hun geheel? Het feit dat de natuur ons deze mensen bracht – dus ontstaan vanuit natuur, voor natuur- dan kunnen we misschien begrijpen dat ze meer dan essentieel zijn vanuit een evolutionair perspectief. Meer nog, misschien zijn het net zij die de voortrekkers zijn in de transformatie naar een leven meer aangepast, meer in harmonie, meer in resonantie met het grotere geheel – tot in het kleinste detail. Vanuit weer een eenheidsdenken, een holistisch perspectief.

Ik geef een voorbeeld. Toen ik als theaterstudent en niet-ADHD’er – vier jaar terug voor het eerst in mijn klas terecht kwam, was ik overwhelmed.  Veel van mijn klasgenoten waren zo actief in gesprekken en lichaamstaal, dat ik het amper aankon. Vanuit de wereld waar ik altijd al in woonde, was het heel normaal die mensen tot grotere rust aan te sporen, ze af te remmen, en hun communicatie-methodes in een bepaalde manier te stileren. Op een dergelijke manier dat ook ik zou kunnen volgen. Maar in de chaotische troep die een opgeladen idee van creatie begrijpt, gaan de krachten op een zeer natuurlijke manier te werk. De vonken springen van de ene naar de andere, uiten zich in geluid, beweging en klank. Het creëren van nieuwe verbindingen en mogelijkheden lijkt een uitsterst actief chemisch-energetisch proces te zijn.

En dat is waar ik in meeging. Ik gaf me over en keek mijn ogen uit. Hoe hun ogen flitsten. Hoe hun lichamen bewogen. Welke klanken op welke momenten werden uitgeroepen. Hoe de verschillende projecties in de groep op die manier op een heel natuurlijke manier tot een gemeenschappelijke projectie groeiden. Wat zich vervolgens ging manifesteren. Dat wat we gingen doen.

Ik probeerde telkens te volgen – volgens mijn mooi aangeleerde gecontroleerde stijl die ik aangemeten kreeg in het Vlaamse onderwijssysteem – maar het wou nooit baten. Telkens opnieuw rees de groep boven me uit, viel ik uit de boot, of werd ik aangekeken met een vragende blik: “waar heb je het over?”. Pas maanden later, wanneer ik had geleerd van hun communiceren, wanneer ik had geleerd chemische verbinding te maken door experiment, in plaats van theoretische constructie, wanneer ik meer leek te vloeien en mijn plek gevonden in deze enorm actieve groep, werd ik er thuis – terug in Vlaanderen – er door mijn omgeving heel erg attent op gemaakt “rustiger te zijn”. En anders te communiceren.

“Telkens wanneer ik poogde een idee – of dat wat ik er-vaarde in het moment – over te brengen, wilden ze dat in kalme woorden. Maar de beweeglijke lichaamstaal die nodig was om dat duidelijk te maken, was er niet welkom.”

Nu glimlach ik. En vind het mooi. Iedere beweging en klank of atomendans die ik nog niet ken. Zelfs zij die communicatie nog aan banden willen lig en er structuren en systemen voor bedenken. Ik kijk aandachtig naar hun bewegingen en hun klanken en laat het binnen. Ik begrijp dat hun atomen bewegen zoals de eenheid van natuur het projecteert om de balans te houden. Elke taal – hoe snel of traag dan ook – hoe lichamelijk of woordelijk – het is de expressie van het grotere wezen. Onderdeel van onze moleculaire zijn. En in die zin is het veel zinvoller de dans van adhd te zien als een reflectie van iets wat wij nog moeten leren. Mijn raad aan iedereen: kijk goed en dans even met hen mee. Ze leren je een nieuwe weg.

Stel je nu eens voor dat we allemaal beter zouden leren kijken en luisteren. Tot zelfs in de politiek.
Misschien zijn de  structuren daarom helemaal natuurlijk aan het veranderen.
Lees meer hierover in [ #Occupy: shamans of the Human Tribe ]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s