De trein rijdt. De koeien loeien.

“De trein rijdt. De koeien loeien…”

Zo begon mijn vader altijd als hij een visionaire uitspraak wou doen. Hij glimlachte, had sterren in zijn ogen en zei het met een bepaalde hoop.
Wij waren het zo gewoon als iets, dus gaven we er geen aandacht aan. Tot nu.

Vrijdag. Brussel. London. Delhi. En dan de trein. Van Noord naar Zuid.
Tussen de koeien. Als heilige beesten.

Wat toneel maken en spelen. En wat spiritualiteit.
Les op de campus in Aurangabad en met straatkinderen creëren – en yoga meditatie in de tempels.

Wierook. En eten van rijst met grote handen. Kerrie-geel.

En dan weer een trein naar het onderste topje van het land.

Een plek zonder valuta. Zonder politie. Of controle.
En goed voor Moetje Natuur. Met meer dan 2000 gedreven zielen.

Daar ga ik straks bij zijn.
Maar goed, [ x ] jullie ook…😉.

[  x  ]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s