Take a detour.

En in het nest van eland – wij –
voelden de steek van Cupido’s pijl,
Hermafroditus – heel erg kort – in de waterstad,
had wind de weg getoond naar ‘t hart,

naar jij aan boot, daar langs de stroom daar langs de bedding,
zonder schroom. En toen je stilte stuurde mij, wist ik heel goed
dat wat jij zei – ik zag al snel dat gij het waart, die Hij uit Tsinxen Daghe.

Je was de kerel, uitgevist. Die David, dienen godenman,
die tijd van Goliath verslagen kan. De mane rood, onze zieler bloot
en schuiven deed ook mijn gordijn, en liet dat licht weer door.

Jij lag hier naakt. En gij waart schoon. Waart een meerman uit mijn droom.
Als een engel neergedaald in dons en veren waart gij gonsend hier uit het later
en gij landde van de sterren.

Ik herkende je. Uit morgen.
Ik verkende je. Met zorgen.
Ik erkende dat wij morgen zonder zorgen zullen zijn.

En jij – jij met je blonde krullen – net als uit die tsinxen daghe,
ja echt gij – met woeste manen – ja jij – de man van komend dagen.
Ik had je boodschapper gezien. En Hermes – die mens die vloog langs
in een blauwe zegenwagen. Hij had het over jou. En later toen ik mens
ging dienen – bijna net jouw evenbeeeld – keek jij met lichtjes dwars door ogen
en ik zag toen al het beeld.

Ik zag je straks – ik zag jou komen – en toen ook ik beeldje ook wat bracht –
werd deze nacht vol meerenwaarde, werd deze nacht vol hemelpracht.

“Doe gerust een ommetoer.” En toen ik wandelen ging, stond jij op loer.
Mijn aard werd zon – zoals gezegd. Kleuren werden levensecht.
Indigo blauw langs al het leven. En een trilling in mijn wezen, ik steeg op toen
ik de hele zee ook wilde tillen met de liefde van mijn zinnen.

Zo echt als echt is dit begin de grote stap naar echte zin. Dat alles wat mij had verward
– was groeien naar slechts dezen start.  Dit is de weg. de echtheid. leven. Neem de stap.
En blijf hier leven.

En jouw kleurige huid die bruiner zal worden, jouw jonge paleis met liefde verzorgen.
Jouw tempel als een godendom dat straalt door alles wat nog komt, jouw wegen door
oneindigheid – ja, relatief is alle tijd.

En morgen zie ik jou ook weer. Om te leven in dit Meer.
(up here in the silence – in the endless dream – there is nothing but the future – so follow now your stream)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s