How far down the rabbit hole do you wanna go?

Ik weet het. Je bent een kind van IT. Net als ik. Intelligent Technology.

Hardwareonderdeel van het programma Europe-one. Je werd als kind heel precies geprogrammeerd. Toen was het iets anders, je had het populaire skinprogramma “baan een weg naar hemel”, je werd ingewijd in de geheime kunsten van naastenliefde, begrip, geduld, menselijkheid. Je had het. Het was quasi onfeilbaar. Want virussen raakten er zelden in. Iedereen om je heen, samen met jou, met allen, streed en leed mee voor onze zonden, om ooit dat ene plekje van eeuwig nu te ontdekken.

Maar de markt was sinds de jaren zestig open. De rock-n-rollcultuur had zijn weg gebaand, blue en red pills werden op iedere hoek van de straat verkocht, er gonsden dromen van eeuwige vrede, van open grenzen en toen het ijzeren gordijn viel, juichte je stilletjes mee. De Berlijnse muur volgde.  En jouw computerprogramma – vond dit idee in zijn hemel passend.

Je kreeg een hoop over je heen. Muren vielen weg. Je was niet land. En ook niet meer continent. Je ging netwerken  maken. Je connecte. En met de komst van het internet werd iedereen 1. Ik had je lief langs de andere kant van de wereld. En het zaad viel niet op rotsen, maar op toetsenborden.

Je was een kind van IT. Je programmeerde iedereen maar mee. “Zo moet je dat doen” en “zo gaat het best”. En veel twijfel viel weg. Sneller en sneller tot zo snel dat denken geen tijd meer kreeg ieder onderdeel de andere bewees dat hij goed was. Het IT mag mij niet uitspuwen. Ik ben nuttig.  Ik ben essentieel.

En toen kwam de crash. In het efficient maken van mijn wereld. In het mij onderwerpen aan dat wat er is. In het accepteren van dat wat beter kan, ontdeed ik mij van me mezelf. Uit angst om te zijn. Ik keek vanop een afstand. En zag een grote machine. En mezelf. De machine schreeuwde dat ik mee moest gaan. Dat ik mee moest lopen. In zijn kielzog. Zelfs mijn vriendje schreeuwde mee.

Maar ik zei nee.

`it was time for the red pill.
– and down the rabbit hole I fell

Some pills made me larger. Some pills made me small. And the ones that mother gave me…

En nu hier – na het einde van de tijd. En lichter dan de zwaarte van eb, zie ik wat ik wil.
In het maken ligt de liefde. Het maken in de liefde. In de moeder van het baren ligt het Alles.

in uterus mundi:

,dit is Ut.r.echt,

en we maken het mee…

😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s