Ze plakken me dicht.

Ze plakken me dicht.
Zij ze.
Ze plakken me dicht.

Mijn adem en mijn raden zoekt de lijdsschap tussen tanden.
Knars ik – dan hoor je mij. Hoor jij mij – dan knars ik mee.

Dat vind ik leuk.
Jij – mijn ikker. Ik hoor je. Ik proef je en weet waarom.

Je had het maar niet mogen denken.

Hij is er weer. Hoor je dat?
En straks klinkt de trommel van mijn vliezen.
En tikt mijn tikker mee.
Ik – tik – ik – tik – ik – tik – ik – tik.

Sssst! Stil zijn! Weet je dat dan niet?

Stil tikkertje. Stil tikkertje! Stil!

Poes. En muur. En tong. Daarom.
Daarom lach ik naar je. Daarom ben ik blij.
Daarom ben ik bij je. Daarom. En je ziet me.

Alles wat ik weet.

Daarom… ssst!

Want ik tik straks verder in jòuw hoofd.
Ik-tik. Ik-tik. Ik-tik. Ik-tik.

Dat vind ik leuk.
Dit is wat ik kan.

Maar nu doe jij het. Jij voor mij.
Laat mij maar tikken.

In je hoofd.

In je hoofd.

In je hoofd.

Tik!

Pieter-Jan Hollevoet | Utrecht | Theatergebouw Janskerkhof | Project Jessica | 21 januari 2009 | 18:38

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s