sneeuw

en wanneer de sneeuw gaat dooien,
vloeit ook het water uit me weg.
Ik smelt. Als vlokken wit.

en de stilte tussen je woorden
stilde mijn honger. Ik wist méér
dan ik ooit zou weten.
Eventjes – toén.

driemaal wit
als het stille landschap onder vuur
van storm, onder het laagje ijs,
luisterend naar de stilte tussen je woorden
als een ochtend in de winter

morgen zijn we er – misschien iets later –
maar zoals altijd, net op tijd
iets later dan verwacht
gaat het dooien

we smelten mee

(pj.) | Palinghuizen | Gent | 28 November 2005 | 06:40

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s