Afscheidsbrief

Mijn liefste,

als ik denk hoe ik leef,
dan lijken de vogels te zwaar
om door de wind gedragen te worden.
Dan lijkt de aarde te groot
om door de zon verwarmd te worden,
waardoor alleen het koude overblijt:
de keuzes, die killige keuzes.
Want ik weet dat ik moet kiezen
maar besef, wat ik ook kies,
elke keuze is verkeerd. En het doet
aan alle kanten pijn, hoe ik mij ook
draai of kronkel.

En als ik denk aan de tijd,
die zware wonden in ons allen
heeft gekrast, hoe hij het leven
tot stervende bracht, hoe de dag
naar nacht werd omgewend.
Dan zal alles zijn zoals het altijd geweest is:
Veranderd. Totaal veranderd.

Nu zie ik het Wonder der Dood dichterbij.
Hoe het langzaam mijn ziel ontrrekt.
Dan weet ik dat alles hopeloos was,

en er geen reden meer is.

Vaarwel nu mijn liefste
goede nacht.

Pieter-Jan Hollevoet | Moorslede | Thuis | 2002

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s